Miesięczne archiwum: Marzec 2017

Skarbonka Diakonijna 2017

Skarbonka diakonijna to ekumeniczna akcja kościelnych organizacji charytatywnych: Diakonii, Caritas Polska i Eleos. W Kościele Ewangelicko-Augsburskim akcja odbywa się od 1995 r. Od 2005 r. ma charakter ekumeniczny. W Kościele Rzymskokatolickim znana jest jako Jałmużna Wielkopostna, a w Kościele Prawosławnym jako Ofiara Wielkopostna.

Skarbonka diakonijna rozpoczyna się w Środę Popielcową i trwa do Świąt Wielkanocnych. W tym czasie obie Diakonie, Caritas i Eleos namawiają do rezygnowania z drobnych przyjemności i przekazywania uzyskanych w ten sposób funduszy na cele akcji. Środki zbierane są do specjalnie przygotowanych na dany rok kolorowych, papierowych skarbonek. Zebrane fundusze przeznaczane są na rzecz potrzebujących. W ten sposób promowana jest kultura dzielenia się, społecznej solidarności i odpowiedzialności. Celem akcji jest uwrażliwianie wszystkich pokoleń na potrzeby ludzi wykluczonych i marginalizowanych: seniorów, osób z niepełnosprawnością, dzieci, młodzieży czy rodzin w trudnej sytuacji życiowej. Skarbonka diakonijna może być darem dla takich właśnie osób – Twoim darem, a także Twoim wyrazem społecznej solidarności, odpowiedzialności i wrażliwości. Zebrane środki będą przeznaczone na leczenie i rehabilitację osób starszych i dzieci, zakup leków oraz wszelkie wsparcie w zależności od potrzeb. Nawet najmniejszy dar złożony do skarbonki ma wielką wartość.

źródło: www.diakonia.org.pl

Rozpoczął się czas pasyjny

W Środę Popielcową, dzień pokuty i modlitwy, Kościół rozpoczyna czas pasyjny. Nazwa ta jest zapożyczona od słowa pasja, oznaczającego mękę, cierpienie Jezusa Chrystusa, Pana Kościoła.

Czas pasyjny jest okresem wewnętrznego wyciszenia, duchowej refleksji, odsunięcia od siebie absorbujących spraw zewnętrznych. Czas pasyjny to okres, w którym Kościół rozmyśla nad cierpieniem, męką i śmiercią Pana Jezusa.

Jest to czas pokuty, rozumianej jako upamiętanie, powrót do Boga i Jego Słowa, do społeczności Kościoła – poprzez spowiedź i sakrament Komunii Świętej. Podczas czasu pasyjnego nie organizuje się radosnych uroczystości czy ślubów. Wierni uczestniczą w nabożeństwach pasyjnych organizowanych w trakcie tygodnia.

Z czasem pasyjnym jest związane pojęcie postu. Ewangelickie rozumienie postu jest oparte na fundmencie biblijnym. Praktyka postu, rozumiana jako wstrzymywanie się na pewien czas od określonych potraw lub napoju, jest wtórna wobec biblijnego rozumienia tego pojęcia.

Pan Bóg stwierdza: „Lecz to jest post, w którym mam upodobanie: że się rozwiązuje bezprawne więzy, że się zrywa powrozy jarzma, wypuszcza na wolność uciśnionych i łamie wszelkie jarzmo, że podzielisz twój chleb z głodnym i biednych bezdomnych przyjmiesz do domu, gdy zobaczysz nagiego, przyodziejesz go, a od swojego współbrata nie obrócisz się” (Księga Izajasza, r. 58, w. 6 i 7).

Post w Kościele ewangelickim ma zatem przede wszystkim postać etycznej postawy wobec drugiego człowieka. Właśnie czas pasyjny, poprzez skupienie, modlitwę i koncentrację na Słowie Bożym, ma umożliwić wierzącym weryfikację postaw, naprawę wyrządzonych innym szkód, wejrzenie w siebie, podjęcie zobowiązania życia na co dzień według wskazań Ewangelii.

W niektórych regionach kraju praktykuje się post również jako pewną wstrzemięźliwość wobec napoju i jedzenia. Wśród wiernych upowszechnia się zwyczaj rezygnowania w czasie pasyjnym nie tylko z rozrywki, lecz także z używek — kawy, herbaty — lub oglądania telewizji, jedzenia słodyczy etc. Zaoszczędzone w ten sposób pieniądze często trafiają do tzw. skarbonek diakonii, wystawianych w parafiach, z których dochód jest przeznaczany przez Kościół na cele charytatywne.
 

Kościół zachęca do akcji „7 tygodni bez…”, która pomaga w krytycznym spojrzeniu na życie. Warto świadomie przeżyć czas pasyjny. Warto skorzystać z tego, że będziemy zachęceni do zwolnienia tempa, odsunięcia się od spraw nieistotnych. Warto zastanowić nad życiem, jego wartościami i sensem cierpienia, które jest jego nieodłączną częścią, ale przede wszystkim nad znaczeniem ofiary Chrystusa na krzyżu poniesionej za każdego człowieka, niezależnie od tego kim jest.

Czas pasyjny zwany także Wielkim Postem będzie trwać przez 40 dni (nie licząc niedziel) aż do Wielkiego Tygodnia włącznie.

Pasyjna refleksja wiedzie poprzez świadomość własnej grzeszności, do odnalezienia Bożej łaski i przyjęcia odkupienia, które stało się faktem na krzyżu Golgoty. To jest poselstwo krzyża, które będzie postawione w centrum ewangelizacji, nauczania, świadectwa i duszpasterstwa.
 

BIK