Europa. To nasza przyszłość.

Kościelne organizacje zachęcają do uczestnictwa w wyborach do europarlamentu

Pod koniec lutego Rada Wspólnoty Ewangelickich Kościołów w Europie (GEKE) wystosowała oświadczenie, w którym zachęca do uczestnictwa w wyborach do europarlamentu.
Specjalną broszurę pod hasłem: „Europa. To nasza przyszłość” wydała także Konferencja Kościołów Europejskich (KEK). Wybory w Polsce odbędą się 26 maja 2019r.

Rada GEKE, Wiedeń, luty 2019
Wybory europejskie – droga do zbudowania jedności w różnorodności

W dniach od 23 do 26 maja 2019 r. we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej przeprowadzone zostaną wybory do Parlamentu Europejskiego. Co 5 lat obywatele Unii Europejskiej mogą w drodze wyborów zadecydować o jego składzie. Wspólnota Ewangelickich Kościołów w Europie wzywa do udziału w wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz do aktywnego uczestnictwa w kształtowaniu Europy w duchu pojednania i pokojowego współżycia.

Europa – droga pojednania

Wspólnota Ewangelickich Kościołów w Europie podczas swojego 8. Walnego Zgromadzenia  w Bazylei we wrześniu 2018 r. uczciła setną rocznicę zakończenia pierwszej wojny światowej. Przypomniała także, jakim wielkim darem dla ludzi w Europie jest pojednanie zapoczątkowane po 1945 roku, które swój polityczny wyraz znalazło w powołaniu Rady Europy i zawiązaniu Unii Europejskiej po tym, jak straszliwe wojny i nacjonalizm zawiodły Europę na skraj przepaści. Wraz z końcem zimnej wojny zakończył się także narzucony przemocą podział Europy, a ludzie w Europie Wschodniej mogli w wolnych wyborach zadecydować o swoich losach. „Kościoły protestanckie w Europie muszą podtrzymywać pragnienie pokoju i pojednania w społeczeństwach nawiedzanych w przeszłości przez konflikty, także w aktualnej sytuacji ekonomicznej, społecznej i politycznej, jeżeli odbierana jest ona jako bezprawie. Są one także świadome faktu, iż pojednanie nie jest stanem idealnym lub aktem jednorazowym, lecz procesem, który należy rozpocząć lub podtrzymywać. Pojednanie potrzebuje ludzi, którzy są na nie gotowi oraz takich działań strukturalnych, które służą chęci pojednania. Stąd też Kościoły ewangelickie w Europie postrzegają proces integracji europejskiej jako działanie na rzecz pokoju i pojednania.”[1]

Europa – miejsce, w którym stajemy wobec wspólnych wyzwań

Odpowiedzialność, która spocznie na osobach wybranych do Parlamentu Europejskiego będzie duża: projekt integracji europejskiej znalazł się w głębokim kryzysie, którego wyrazem jest choćby wystąpienie Wielkiej Brytanii z UE. W wielu społeczeństwach europejskich skonstatować należy narastanie „eurosceptycyzmu”, rosnącą liczbę głosów odrzucających Europę, a nawet powrót do wyobrażeń nacjonalistycznych. Z drugiej strony wspólne wyzwania stojące przed Europą są ogromne i niemożliwe do rozwiązania na płaszczyźnie narodowej: zmiany klimatyczne i zachowanie Bożego stworzenia; odpowiednia do godności człowieka polityka wobec uchodźców i migrantów; podziały społeczne i ekonomiczne w Europie, wskutek których m.in. tysiące ludzi poszukują pracy i lepszej przyszłości w innych państwach członkowskich, opuszczając rodziny i swoich bliskich; głębokie przemiany w naszych społeczeństwach wskutek wprowadzania nowych technologii, takich jak cyfryzacja, automatyzacja, sztuczna inteligencja itp. i wreszcie zmiany w układzie sił poza Europą.

Osoby odpowiedzialne za przyszłą politykę europejską będą musiały podjąć te wyzwania rzeczowo i kompetentnie. Przy czym podstawą dla podjęcia właściwych decyzji jest dogłębna analiza procesów ekonomicznych, politycznych i społecznych.

Europa – przestrzeń dla różnorodności

Większość Kościołów członkowskich Wspólnoty Ewangelickich Kościołów w Europie to kościoły mniejszościowe, żyjące doświadczeniem diaspory.[2] Są one wyczulone na opinie i przekonania wyrażane rzekomo przez większość. Dla rozwoju własnej wiary potrzebują przestrzeni, w której jest miejsce na odrębność i różnorodność. Stąd też świat polityki powinien stale mieć na uwadze, że właśnie demokracja z jej wyborami gwarantuje, że głos mniejszości będzie słyszany i że znajdą one swoje miejsce w dyskusjach i decyzjach politycznych. Wybory do Parlamentu Europejskiego są gwarancją tego, że różnorodność w Europie nadal będzie mogła się rozwijać, dochodzić do głosu i współkształtować jedność i pojednanie.

Europa – obszar życia, który chcemy współkształtować

Wspólnota Ewangelickich Kościołów w Europie akceptuje fundamentalne znaczenie demokracji i praworządności. Ustrój parlamentarnej i praworządnej demokracji „jest zgodny z godnością, wolnością i równością wszystkich ludzi nadaną w akcie stworzenie przez Boga. Poprzez podział, ograniczenia i wzajemną kontrolę władzy uwzględnia ona fakt, iż człowiek jest omylny i grzeszny. Instytucje ugruntowane na zasadach praworządności chronią i gwarantują wolność każdej jednostki, a także życie we wspólnocie.”[3]

Wspólnota Ewangelickich Kościołów w Europie zachęca do skorzystania z prawa wyborczego i z możliwości współdecydowania o przyszłym kursie Europy. Istnieje wiele różnych sposobów aktywnego uczestniczenia w kształtowaniu Europy, także i możliwość zadecydowania o składzie Parlamentu Europejskiego na następnych 5 lat.
—————————————————

[1] Stanowisko 8. Zgromadzenia Generalnego GEKE, Wspólnie dla Europy –  100 lat po zakończeniu pierwszej wojny światowej: Wspólna pamięć na rzecz przyszłości, Bazylea, wrzesień 2018.

[2] Por. przyjęty podczas 8. Walnego Zgromadzenia GEKE dokument analityczny „Teologia diaspory”.

[3] Stanowisko 8. Walnego Zgromadzenia GEKE, Wspólnie dla Europy – 100 lat po zakończeniu pierwszej wojny światowej: Wspólna pamięć na rzecz przyszłości, Bazylea, wrzesień 2018.
 

Modlitwa przyczynna
 
“Szukaj pokoju i dąż do niego” – dałeś nam to zadanie, dobry Boże. 
Jesteśmy wdzięczni za pokój, który nam już przez tyle lat w Europie dajesz. 
Słyszymy na nowo Twoje wezwanie i prosimy Cię, Boże, o Twoje towarzyszenie, kiedy szukamy pokoju, w naszych rodzinach, parafiach, Kościołach, krajach i w naszym świecie. 
 
Daj nam siłę i odwagę:
 
– abyśmy działali na rzecz pokoju – w Europie i poza nią;
– abyśmy szanowali się wzajemnie i nie ubliżali sobie, kiedy mamy różne zdania;
– abyśmy nie byli znużeni w naszych wysiłkach w dążeniu do sprawiedliwości między ludźmi,
– abyśmy cieszyli się różnorodnością, a nie widzieli w niej zagrożenia,
– abyśmy widzieli Ciebie w ludziach szukających pomocy i schronienia w naszych krajach. 
 
Modlimy się do Ciebie dzisiaj szczególnie o kobiety i mężczyzn, którzy startują w wyborach, by pracować w Parlamencie Europejskim przez następne pięć lat.
Daj im mądrość i odwagę do służby na rzecz pokoju oraz tego, co prawe i dobre.  
Modlimy się o tych, którzy działają na rzecz wyrównania warunków życiowych w Europie, tak aby wszyscy mieli takie same szanse. 
Modlimy się o błogosławieństwo dla nas i dla wszystkich ludzi. Pomóż nam współpracować ze sobą w działaniach na rzecz ochrony i troski o nasz wspólny dom, tutaj w Europie. 
Prosimy Cię w imieniu Jezusa Chrystusa, który nauczył nas modlić się:
 
Ojcze nasz…
 

Wspólnota Kościołów Ewangelickich w Europie jest wspólnotą 94 europejskich Kościołów protestanckich (równocześnie 108 sygnatariuszy Konkordii Leuenberskiej). Założona została 1 października 1974 roku, a do 2003 r. istniała pod nazwą „Leuenberska Wspólnota Kościołów”. GEKE skupia m.in.Kościoły luterańskie, reformowane, waldensów i ewangelicko-unijne które podpisały Konkordię Leuenberską (1973), siedem Kościołów metodystycznych (odrębne porozumienie) oraz pięć Kościołów południowoamerykańskich, założonych przez imigrantów z Europy. Biuro organizacji znajduje się w Wiedniu. O zasadniczych działaniach Wspólnoty decyduje Walne Zgromadzenie, które odbywa się co 6 lat. Pomiędzy zgromadzeniami pracami GEKE kieruje Rada złożona z 13 członków (oraz 13 zastępców). W Radzie GEKE Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP reprezentuje ks. Marcin Brzóska.

—————————————————————————————————————————————–


broszura KEK (j. angielski)
więcej: strona KEK

Konferencja Kościołów Europejskich – organizacja ekumeniczna zrzeszająca większość europejskich Kościołów chrześcijańskich (z wyjątkiem Kościoła rzymskokatolickiego), powstała w latach 50. XX wieku. Siedzibą organizacji jest Genewa.