Nabożeństwo domowe – Święto Trójcy Świętej 7.06.2020

Drodzy Parafianie

Dzisiejsza Niedziela poświęcona jest w Kościele Trójcy Świętej.  Święto Trójcy Bożej obchodzone było na zachodzie Europy już w średniowieczu. W wielkim poszanowaniu było w Kościele reformacji, bowiem głosiło chwałę Trójjedynego Boga: Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Dzisiejsze nabożeństwo domowe ze Słowem Bożym i pieśnią ma nam dopomóc w święceniu tego dnia świętego w czasie pandemii. Wprowadzeniem niech będzie dobrze nam znana pieśń: Boże wielki pełnyś chwał w wykonaniu chóru Earth oraz orkiestry symfonicznej:

Porządek nabożeństwa:

    1. Pieśń 239 – Święty jest Pan, nasz Bóg
    2. Modlitwa
    3. Czytania
    4. Wyznanie wiary
    5. Pieśń 240 – W mądrość przedwieczną
    6. Kazanie
    7. Pieśń 207 – Jezus jako Król panuje
    8. Modlitwa
    9. Błogosławieństwo
    10. Pieśń 226 – Przyjdź, Duchu Święty, Stwórco

UWAGA!!! Teksty pieśni wyświetlają się, a podkładem muzycznym jest gra na organach.

2. Modlitwa:

Boże, Ojcze Pana naszego Jezusa Chrystusa i dawco Ducha Prawdy./ Wielbimy niezgłębioną tajemnicę łaski i miłości Twojej objawionej w Jezusie Chrystusie, Panu naszym../ Spraw przez Ducha Świętego, abyśmy oświeceni światłem prawdy byli głosicielami Ewangelii zbawienia./
Wysłuchaj nas przez Chrystusa Jezusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków.

3. Czytania:

W liście apostoła Pawła do Rzymian czytamy ( Rz 11, 32-36):

32. Albowiem Bóg poddał wszystkich w niewolę nieposłuszeństwa, aby się nad wszystkimi zmiłować. 33. O głębokości bogactwa i mądrości, i poznania Boga! Jakże niezbadane są wyroki jego i nie wyśledzone drogi jego! 34. Bo któż poznał myśl Pana? Albo któż był doradcą jego? 35. Albo któż wpierw dał mu coś, aby za to otrzymać odpłatę? 36. Albowiem z niego i przez niego i ku niemu jest wszystko; jemu niech będzie chwała na wieki. Amen.

W Ewangelii św. Jana czytamy ( J 3, 1-8):

1.A był człowiek z faryzeuszów imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. 2. Ten przyszedł do Jezusa w nocy i rzekł mu: Mistrzu! Wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel; nikt bowiem takich cudów czynić by nie mógł, jakie Ty czynisz, jeśliby Bóg z nim nie był. 3. Odpowiadając Jezus, rzekł mu: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi
na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego. 4. Rzekł mu Nikodem: Jakże się może człowiek narodzić, gdy jest stary? Czyż może powtórnie wejść do łona matki swojej i urodzić się? 5. Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego. 6. Co się narodziło z ciała, ciałem jest, a co się narodziło z Ducha, duchem jest. 7. Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić. 8. Wiatr wieje, dokąd chce,i szum jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha.

4. Wyznanie wiary:

Wierzę w Boga Ojca, Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga, Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen.  

6. Kazanie:

  1. W roku śmierci króla Uzjasza widziałem Pana siedzącego na tronie wysokim i wyniosłym, a kraj jego szaty wypełniał świątynię.
  2. Jego orszak stanowiły serafy, z których każdy miał po sześć skrzydeł, dwoma zakrywał swoją twarz, dwoma zakrywał swoje nogi i na dwóch latał.
  3. I wołał jeden do drugiego: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów! Pełna jest wszystka ziemia chwały jego.
  4. I zatrzęsły się progi w posadach od tego potężnego głosu, a przybytek napełnił się dymem.
  5. I rzekłem: Biada mi! Zginąłem, bo jestem człowiekiem nieczystych warg i mieszkam pośród ludu nieczystych warg, gdyż moje oczy widziały Króla, Pana Zastępów.
  6. Wtedy przyleciał do mnie jeden z serafów, mając w ręku rozżarzony węgielek, który szczypcami wziął z ołtarza,
  7. I dotknął moich ust, i rzekł: Oto dotknęło to twoich warg i usunięta jest twoja wina, a twój grzech odpuszczony.
  8. Potem usłyszałem głos Pana, który rzekł: Kogo poślę? I kto tam pójdzie? Tedy odpowiedziałem: Oto jestem, poślij mnie!
  9. A On rzekł: Idź i mów do tego ludu: Słuchajcie bacznie, lecz nie rozumiejcie, i patrzcie uważnie, lecz nie poznawajcie!
  10. Znieczul serce tego ludu i dotknij jego uszy głuchotą, a jego oczy ślepotą, aby nie widział swoimi oczyma i nie słyszał swoimi uszyma i nie rozumiał swoim sercem, żeby się nie nawrócił i nie ozdrowiał!
  11. I rzekłem: Dopókiż, Panie? A On odpowiedział: Dopóki nie opustoszeją miasta i nie będą bez mieszkańców, domy bez ludzi, a kraj nie stanie się pustynią.
  12. Pan uprowadzi ludzi daleko, i w kraju będzie wielkie spustoszenie.
  13. A choćby została w nim jeszcze dziesiąta część, ta ponownie będzie zniszczona jak dąb lub jak terebint, z którego przy ścięciu został tylko pień. Pędem świętym jest jego pień.

Iz 6, 1-13

Drogie Siostry i Bracia w Chrystusie!

Gromadzimy się dzisiaj w imię Trójjedynego Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego wokół Słowa Bożego zgodnie z wolą naszego Pana, Głowy Kościoła i naszego Zbawiciela wciąż jeszcze poprzez nowoczesne środki komunikacji. Lud Boży kościoła ewangelickiego nabyty drogą i niewinną krwią Jezusa Chrystusa zawsze pielęgnował swoją wiarę, nawet w najtrudniejszych czasach prześladowań z powodu wiary w Jezusa Chrystusa. Dlatego nabożeństwo domowe lub tzw. „kościoły leśne” wpisały się w historię Kościoła złotymi zgłoskami. Największe bowiem trudności i przeszkody w sprawowaniu kultu religijnego nigdy nie zachwiały wiary w Tego, który był zawsze Jego warownym grodem, orężem i zbroją. W śpiewanej przed kazaniem pieśni do słów Marii Konopnickiej wspaniale oddających naszą wiarę w Trójjedynego Boga, również odnajdujemy głęboką teologiczną myśl o istocie Boga, co jest głównym tematem dzisiejszej niedzieli.

Lud Boży w ten sposób dał wyraz swojej miłości do Boga w Chrystusie, któremu zaufał i się nie zawiódł. Wspierany mocą Ducha Świętego budował się w dom duchowy wielbiąc i chwaląc Boga pieśnią i modlitwą pilnie wsłuchując się w Bożą Prawdę zapisaną na kartach umiłowanego Pisma Świętego.

Dzień dzisiejszy jest, można powiedzieć, pewnym podsumowaniem trzech wielkich świąt roku kościelnego: Narodzenia Jezusa Chrystusa, Odkupienia poprzez śmierć Krzyżową i Zmartwychwstania oraz Zesłania Ducha Świętego. W każdym z tych świąt człowiekowi objawił się Bóg. Za każdym razem inaczej, ale zawsze ten sam, pełen majestatu i świętości.

Ks. dr Marcin Luter powiada, że Święto Trójcy Świętej pobudza nas do zastanowienia się nad istotą Boga. Bóg jest wielki i nieogarniony! Jednak człowiek ciągle pyta: Kim jest Bóg? Grecki mędrzec powiedział: Im więcej o Bogu myślę, tym mniej Go rozumiem!

Boga nie możemy widzieć, gdyż Bóg jest Duchem. Symbolem Boga jest oko w trójkącie. Boga nie można widzieć, ale można Go odczuć. Ślady Jego wyryte są w naturze, w historii i w sumieniu. Patrząc na ten świat nie sposób nie być pełnym podziwu nad wielkością Boga.

Umiłowani w Panu!

Bóg Stworzyciel, nasz Ojciec, w Swoim Synu stał się człowiekiem, nauczycielem i ofiarą za nasze grzechy, w Duchu Świętym naszym przewodnikiem przez życie, abyśmy byli nowym stworzeniem.

Bóg w Trójcy jedyny, Ojciec, Syn i Duch Święty jest Bogiem objawionym tzn., że nie żadna ludzka myśl, filozofia, ideologia czy światopogląd stworzyły Boga czy też Jego obraz. Bóg sam objawił się w historii świata.

Bóg objawia się w przyrodzie, głębi naszego serca i w sumieniu. Nazywa się to objawieniem ogólnym. Przede wszystkim jednak Bóg objawił się w historii ludu izraelskiego i w osobie Jezusa Chrystusa. To jest tzw. objawienie szczegółowe. Dzięki temu objawieniu poznajemy Boga jako naszego Zbawiciela.

Pismo Święte mówi o Bogu, że jest On wszechmogący, wieczny, wszechwiedzący, wszechobecny, święty, sprawiedliwy, litościwy i miłosierny, cierpliwy i nierychły do gniewu. Pismo Święte składa świadectwo o Bogu w trzech Osobach. Pan Jezus nakazał uczniom udzielać Chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego (Mt 28, 19). Apostoł Paweł pozdrowił chrześcijan w Koryncie słowami: Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi (2 Kor 13, 13). To tylko niektóre przykłady wzięte z Pisma Świętego odwołujące się do Boga w Trójcy Świętej jedynego.

Umiłowani w Panu!

Bóg Ojciec – Stworzyciel dokonał działa stworzenia świata, Bóg Syn – Zbawiciel dokonał odkupienia grzechów ludzkości, a Bóg Duch Święty – Pocieszyciel i Duch Prawdy dokonał poświecenia tych, którzy stali się dzięki Bożej Łasce Jego dziećmi, dziećmi Bożymi.

Tak nas uczy Biblia i takim nam się objawił Bóg.

Na cześć Tego Boga śpiewamy zawsze w liturgii komunijnej nabożeństwa: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów! Pełna jest wszystka ziemia chwały Jego! (Iz 6, 3). Jest to także fragment Pisma Świętego przeznaczony do rozważania przez Kościół na nadchodzący tydzień. To potężne zawołanie zaczerpnięte zostało z księgi proroka Izajasza.

Przypomnijmy, w jakich okolicznościach zostały one wypowiedziane:

  1. W roku śmierci króla Uzjasza widziałem Pana siedzącego na tronie wysokim i wyniosłym, a kraj jego szaty wypełniał świątynię.
  2. Jego orszak stanowiły serafy, z których każdy miał po sześć skrzydeł, dwoma zakrywał swoją twarz, dwoma zakrywał swoje nogi i na dwóch latał.
  3. I wołał jeden do drugiego: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów! Pełna jest wszystka ziemia chwały jego.
  4. I zatrzęsły się progi w posadach od tego potężnego głosu, a przybytek napełnił się dymem.

Powyższe słowa są początkiem wizji opisującej powołanie Izajasza na proroka. Siedzący na tronie Pan to symbol Boga jako prawdziwego króla Izraela. Piękno orszaku miało jeszcze bardziej podkreślać Bożą wielkość i wspaniałość. Do tego dochodzi potężne wołanie serafów, od którego zatrzęsły się progi w posadach: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów! Pełna jest wszystka ziemia chwały jego.

To był dopiero początek wizji. Dalej czytamy o tym jak Izajasz opisuje swoje powołanie na proroka:

  1. I rzekłem: Biada mi! Zginąłem, bo jestem człowiekiem nieczystych warg i mieszkam pośród ludu nieczystych warg, gdyż moje oczy widziały Króla, Pana Zastępów.
  2. Wtedy przyleciał do mnie jeden z serafów, mając w ręku rozżarzony węgielek, który szczypcami wziął z ołtarza,
  3. I dotknął moich ust, i rzekł: Oto dotknęło to twoich warg i usunięta jest twoja wina, a twój grzech odpuszczony.

To jest bardzo interesujący opis oczyszczenia Izajasza z grzechu poprzez dotknięcie jego ust rozżarzonym węgielkiem. Od tej pory następuje nowy rozdział w życiu Izajasza. Otrzymuje on od Boga specjalne zadanie. On sam tak to opisuje:

  1. Potem usłyszałem głos Pana, który rzekł: Kogo poślę?
    I kto tam pójdzie? Tedy odpowiedziałem: Oto jestem, poślij mnie!
  2. A On rzekł: Idź i mów do tego ludu: Słuchajcie bacznie, lecz nie rozumiejcie, i patrzcie uważnie, lecz nie poznawajcie!
  3. Znieczul serce tego ludu i dotknij jego uszy głuchotą, a jego oczy ślepotą, aby nie widział swoimi oczyma i nie słyszał swoimi uszyma i nie rozumiał swoim sercem, żeby się nie nawrócił i nie ozdrowiał!

Izajasz bez zawahania podejmuje zlecone mu przez Boga zadanie i zgłasza swoją gotowość do jego wykonania. Ma on świadomość nie tylko własnego grzechu, ale także grzechu całego ludu. Potem otrzymuje konkretne wskazówki, jak ma wypełnić powierzone mu zadanie. I chociaż brzmi ono, jak się wydaje, niemiłosiernie, to jednak Bóg wyraźnie wskazuje na to, co jest Jego wolą.

Prawdopodobnie zaskoczony surowością słów, które usłyszał zadał pytanie:

  1. I rzekłem: Dopókiż, Panie? A On odpowiedział: Dopóki nie opustoszeją miasta i nie będą bez mieszkańców, domy bez ludzi, a kraj nie stanie się pustynią.
  2. Pan uprowadzi ludzi daleko, i w kraju będzie wielkie spustoszenie.
  3. A choćby została w nim jeszcze dziesiąta część, ta ponownie będzie zniszczona jak dąb lub jak terebint, z którego przy ścięciu został tylko pień. Pędem świętym jest jego pień.

Izajasz usłyszał ponownie groźnie i surowo brzmiące słowa. Słyszał o mającej nastąpić zagładzie tj. o wygnaniu z powodu grzechów i nieprawości prawie całego narodu. Być może był tym tak przerażony, że Bóg zapewnił, że ocaleje tylko niewielka garstka, którą określił jako pęd święty. Z niego wyrośnie grupka tych, którzy są prawdziwie wierzący i szczerze wyznający swojego Pana.

Siostry i Bracia w Chrystusie!

Ta wizja powołania Izajasza na proroka jest dla nas obrazem Bożego działania, Jego mocy, ale i miłości. Ten na cześć, którego wznoszone jest potężne wołanie: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów! Pełna jest wszystka ziemia chwały jego, nie tylko powołuje na proroka Izajasza, ale daje mu także konkretne zadanie. On podejmuje je od razu i choć nie bez przerażenia zrozumiał, jaki jest zamysł Boży. Bóg pozostawił mu też słowo nadziei o tym, że choć z powodu grzechów i swojego nieposłuszeństwa naród izraelski zostanie wygnany ze swojej Ojczyzny, to jednak pozostanie jeszcze ów pęd święty, z którego naród będzie mógł się odrodzić.

Dzisiaj chcemy czerpać z tego starotestamentowego Słowa Bożego tę mądrość, abyśmy nie zapominali o własnej grzeszności i potrzebie zwrócenia się do Boga jako mogącego także nas oczyścić. Prośmy Boga, aby nas nie zaślepił i dał nam poznać nasze grzechy, abyśmy mogli zawsze słyszeć Jego głos i czerpać z niego siłę do własnego życia.

Chciejmy chwalić i wielbić Boga, który nas powołał do życia, wybawił od grzechu i poświęcił w Prawdzie swojej. Dlatego wołajmy donośnie: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów! Pełna jest wszystka ziemia chwały jego.

Amen

Medytując przez chwilę nad dzisiejszym Słowem Bożym wsłuchajmy się w organową improwizację do pieśni: Święty, Święty, Święty w wykonaniu Klaasa Jana Muldera na organach kościoła ewangelickiego w Hadze:

7. Pieśń:

8. Modlitwa:

Zaprawdę święty jesteś Panie Zastępów! Pełna jest wszystka ziemia chwały Twojej.
Boże Ojcze, Stwórco nieba i ziemi! Chwalimy i wielbimy Cię, wiekuisty Ojcze, przychodzimy do Ciebie w pokorze i prosimy, abyś był nam miłościw, odpuścił nam grzechy nasze i rozjaśnił oblicze swoje nad nami. Spraw łaskawie, abyśmy przez Syna Twojego prawdziwie stali się dziećmi Twoimi i posłuszni Ci byli przez wszystkie dni życia naszego.
Synu Boży, Zbawicielu świata! Dziękujemy Ci za Twoją miłość, mękę, śmierć i zmartwychwstanie, przez które wybawiłeś nas z niewoli grzechu i śmierci. Zachowaj nas przy Słowie swoim i pomagaj przez Ducha Świętego do godnego spożywania ciała i krwi Twojej. Odnawiaj nas codziennie na swój obraz i podobieństwo.
Duchu Święty, Pocieszycielu, który wprowadzasz we wszelką prawdę, oświeć nas i poświęć nasze serca. Ustrzeż od błędów i fałszywej nauki. Daj nam wytrwać w wierze, pocieszaj nas w chwilach doświadczenia i dopomóż przezwyciężyć nasze słabości i ułomności.
Trójjedyny Boże, w imię Twoje jesteśmy ochrzczeni. Spraw, abyśmy pozostali własnością Twoją na wieki. Okaż łaskę swoją wszystkim ludziom. Zachowaj na całym świecie pokój. Ochraniaj łaskawie naród nasz i jego zwierzchność. Bądź mocą naszą w słabości, pociechą w smutku, pokojem w trwodze, ratunkiem w śmierci. Zgromadź nas w jedno w odwiecznej ojczyźnie chwały Twojej, gdzie wraz z wszystkimi aniołami i wybranymi Twoimi będziemy Cię chwalić i wielbić na wieki.
Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, kiedy tak jeszcze do Ciebie wołamy:
 
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się Imię Twoje,
przyjdź Królestwo Twoje,
bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj
I odpuść nam nasze winy,
jako i my odpuszczamy naszym winowajcom
I nie wódz nas na pokuszenie
ale nas zbaw ode złego
Albowiem Twoje jest Królestwo i moc, i chwała na wieki wieków. Amen.